Przyszedł maj, sprawy kwietniowe.
Nie mogę uwierzyć, że już maj. Pogoda ostatnio oszalała- jednego dnia chłodna, deszczowa wiosna, a następnego upalne lato. Przypomina mi się lato w mieście, które wszyscy kochają i nienawidzą jednocześnie- zachrypnięte gardła (na zewnątrz skwar, w metrze mróz), melodyjka ze śmiesznego samochodu z lodami, puste ulice, pełne parki, przepełnione plaże, straszne Coney Island ożywa i staje się jeszcze straszniejsze, rozkręcone hydranty... Już się boję i już nie mogę się doczekać!
Niebo staje się jakby bardziej niebieskie...
Parki zapełniają się ludźmi...
Robimy w domu BBQ...
Kilka miesięcy temu odbyła się na stacji metra Myrtle Wyckoff wielka premiera rewolucyjnego systemu nawigacji w czasie rzeczywistym, który pozwala zobaczyć wszystkie pociągi na linii L z 30-sekundowym opóźnieniem. System kosztował setki tysięcy dolarów, jest niepotrzebny nawet gdy działa (gdyż na stacjach znajdują się inne ekrany, informujące kiedy przyjedzie następny pociąg!) a działa rzadko:
Takie reklamy pojawiły się ostatnio na autobusach w mojej dzielnicy! Ktoś potrzebuje pomocy?
Och, jak byłoby pięknie gdyby Chinatown naprawdę wyglądało jak plan filmu "Sorcerer's Apprentice"...
L magazine na środku ulicy:
Pijąc polskie piwo w najlepszej meksykańskiej restauracji na Greenpoincie!
Broadway/Houston
Park nad East River, Williamsburg:
Apartamentowce na Williamsburgu stoją puste a buduje się nowe:
Jedna z moich ulubionych restauracji, południowo-afrykańska Madiba na Fort Greene! Uwielbiam ichnie curry:
Manhattan z Fort Greene:
Korzystając z okazji, że panoszy sie Swine Flu i gazety radzą unikać miejsc gęsto zaludnionych, cały wtorek poświęciliśmy w domostwie na doprowadzenie naszego domowego "ogródka" do stanu używalności letniej. Sroga mina na tym zdjęciu spowodowana jest upartym brakiem współpracy ze strony krzewu róży, który przyszło mi poprzycinać i odchwaścić.
A w zeszłym tygodniu jeszcze poszliśmy do galerii More North na świętowanie obecności skandynawskich filmów na festiwalu Tribeca. Było bardzo przyjemnie, smacznie i tłoczno. Polskich filmów na Tribeca brak, więc Polacy (bez udziału żałosnego Instytutu Polskiego) zorganizowali sobie festiwal polskich filmów w Nowym Jorku. Za to, żeby iść na ropoczęcie, trzeba zapłacić $60!
That's all.
Komentuj (0)
Link :: 04.05.2009 :: 21:19
Brandy + Greg
Stało się, naprawdę wzieli ślub!
Gdy loguję się czasem do portalu nasza-klasa, jedyne co widzę, to zdjęcia ślubne i zdjęcia dzieci moich znajomych. Szybko się zniechęcam i wylogowuję się czym prędzej. Instytucja małżeństwa zawsze była dla mnie dość podejrzana- w liceum będąc widziałem moich kolegów z podstawówki żeniących się z pannami w ciąży, żeby tylko uchronić się od panny z dzieckiem. Panna z dzieckiem w czterdziesto tysięcznym miasteczku, to przecież nie do pomyślenia. Potem, na studiach okazało się, że rodzice niemal wszystkich moich znajomych są rozwiedzeni albo w separacji. Gdy przyjechałem tutaj, okazało się, że wziąć ślub równa się dostać zieloną kartę! Małżeństwo zatem nie kojarzyło się w mojej głowie z miłością przede wszystkim. Bardziej z tuszowaniem wstydu, tymczasowym rozwiązaniem albo zrobieniem Rządu w konia.
Aż do teraz.
Poznałem Brandy jakieś dwa lata temu, kiedy była typową dziewczyną z Williamsburga- w za dużych okularach, wiecznie zmęczoną po imprezach, odmawiającą jedzenia na rzecz wypicia większej racji alkoholu. Brandy spotykała się z czterema chłopakami naraz, nie ma przecież czasu na poświęcanie calej energii jednej tylko osobie, mówiła też, że marriage is bullshit i zamawiała kolejne martini.
Aż poznała Grega.
Zaczęło się od tego, że Greg siedział w barze i był cute a Brandy powiedziała swojej przyjaciółce Missy: Widzisz tego chłopaka przy barze? On pójdzie dziś ze mną do domu! I poszedł. Dwa miesiące później byli zaręczeni a rok później- 24 kwietnia wzięli ślub.
Ceremonia była prosta, hipsterska i wzruszająca. Wszystko odbyło sie w lofcie na Greenpoincie, gdzie ślubu udzieliła wytatuowana przyjaciółka pary młodej a panna młoda i pan młody sami napisali słowa przysięgi.
Na nowo uwierzyłem w małżeństwo.
That's all.
Komentuj (0)
Link :: 20.05.2009 :: 03:10
PEACHES
Webster Hall, 16 maja 2009
That's all.
Komentuj (0)
Link :: 20.05.2009 :: 18:15
Majowe
Sprawy majowe zostały bardzo intensywnie obfotografowane. W domu pojawiły się bowiem dwa nowiutkie aparaty a wraz z nimi słoneczna pogoda, inspiracje i niekończące się spacery.
Na Williamsburgu dalej budują wieżowce, które zasłaniają widok i rzucają cienie.
Natomiast w Battery Park, na samym dole Manhattanu, panowie w koszulkach Yankees łowią ryby, gapią się na Statuę Wolności i zagadują niezliczone rzesze turystów. Co oni jednak robią z tymi rybami, gdy już wyciągną je z wody. Mam nadzieję, że ich nie jedzą...
W polskiej restauracji w maju otwieracz do kapsli jest nadal choinką!
Śniadanie.
Sara, Kiniec i Malwa gdzieś... nie pamiętam już nawet gdzie.
Dziecięciem będąc, po parku spacerując uwielbiałem przyklejać sobie klonowe noski do nosa. Najlepiej po trzy naraz!
Poszedłem w końcu do muzeum indian w Battery Parku i było ono dośc mało zajmujące, ale budynek, w którym się owo muzeum mieści jest zdecydowanie imponujący! Jest to stara siedziba urzędu celnego z pięknymi schodami, muralami, dachem...
Felipe:
Kiniec:
Szczury:
Spajderman (Kocham Battery Park):
Ten poważny człowiek czeka aż inny poważny pan skończy rysować zupełnie niepoważną karykaturę wersji mini pierwszego poważnego pana:
Latający Puertorykanin:
A potem był koncert Ólöf Arnalds. Tak, Ólöf a nie Olafura. Są rodzeństwem ale grają zupełnie inny rodzaj muzyki. Widziałem Ólöf na żywo wiele razy, bo z jakiegoś powodu gra w Nowym Jorku prawie co miesiąc! A zaczynała jako część składu koncertowego Mum.
Koncert odbył się w Scandinavia House, który uwielbiam i zawsze gdy tam idę, zazdroszczę, że my mamy Polski Instytut, który organizuje jedynie przeglądy filmów Wajdy i Zanussiego albo rok Modrzejewskiej...
Im więcej miejsc serwujących hamburgery odwiedzamy, tym wybór tych najlepszych staje się trudniejszy. Ten znajduje się w zdecydowanej czołówce a podają go w Brooklyn Public House na Fort Greene. Niebo!
Stwierdziliśmy też ostatnio, że przejdziemy pieszo z Astorii do Lond Island City. Pogda była piękna, okolica industrialna i surowa i byłoby bardzo sielankowo, gdyby nie okazało się, że zupełnie zapomnieliśmy, że trasa naszej wycieczki zbiega się z trasą metra nadziemnego. Nie mogę się nadziwić temu metalowemu labiryntowi, tej plątaninie torów, blachy, podpór, przęsł... Są doprawcy fascynujące. I cholernie głośne!
Felipe w Museum of Moving Image:
A potem doszliśmy do Long Island City i do galerii Deitch Project, gdzie jest bardzo kolorowo a na zewnątrz zaparkowano auto.
Most Brooklyński przez tubę:
Most Manhattan odbity w kałuży i odbity na prawo:
Słynny "szot", który z kieliszka został przelany do ust i zaraz potem wybuchł na wszystko i wszystkich!
Julia przygotowująca pomidory, cebule i inne do hamburgerów i innych:
Adriana szaleje z układaniem plastrów we wzory:
Juan, Julia, Lynan i Adriana:
Metalowy kieliszek z domowej roboty espresso martini:
A wszystko działo się w mieszkaniu i ogrodzie Patricio, które mogłoby się nazywać tak, jak ten blog! Ha!
That's all.
Będzie więcej.
Komentuj (0)
Link :: 25.05.2009 :: 17:52
Nadal maj.
Popłynęliśmy ostatnio na Staten Island, gdzie Kiniec kupił sobie rower. Umówione spotkanie z facetem z Craigslist brzmiało dość dziwnie, ale doszło do skutku. Transakcja również.
Po drodze:
Na miejscu było zimno, wietrzenie i nudno. A sprzedawca się spóźniał.
A po drodze do Trader Joe's mamy nieskończone połacie niemieckich cmentarzy, które zawsze są zamknięte.
Gustowne, eleganckie i z przepychem wejście do przyczepy- tymczasowego, przenośnego biura firmy budowlanej na Chelsea. Zastanawiam się, czy razem z przyczepą przenoszone są te urocze kamienne donice!
Szliśmy tak sobie ulicami Chelsea, aż doszliśmy do ulic dwudziestych między alejami dziesiątą i jedenstą, żeby poszwędać się, jak co miesiąc po galeriach pooglądać eksponaty, ludzi i nacieszyć się słońcem.
Następnego wieczoru, w tych samych galeriach odbywały się wernisaże, przedstawienia i występy, między innyi wspaniałej
Berglind Augustdottir!
A następnego dnia wybraliśmy się na New York Photo Festival, który odbywa się w galeriach, teatrze i wydawnictwie na Dumbo i przyciąga masę fajnych ludzi.
Na jednej z wystaw zdjęcia Karola. A raczej 'slideshow' na małych ekranach:
Jak zwykle na Dumbo, koreańscy nowożeńcy fotografują się na brukowanych uliczkach z mostami i Manhattanem w tle.
A w niedzielę była ta impreza, której za bardzo nie pamiętam, ale, jak się dowiedziałem następnego dnia, zrobiłem na niej 200 zdjęć...
Następnego dnia, Kiniec mnie nienawidził, a ja jadłem najlepszy omlet mojego życia, z najlepszymi ziemniakami, najlepszym tostem i boską kawą!
Prace w ogródku trwają, trawnik posiany, rośliny zasadzone, stół stoi... Teraz czekamy aż wszystko wyrośnie (lub nie!)
Relaks po pracy:
That's all!
Komentuj (1)
Skype pepenyc Flickr Poluchowicz FaceHunter Fashionista AbdulLagerfeld TheSartorialist TheStyleGuy TheCut
-------------
2010 --> marzec luty styczeń
2009 --> grudzień listopad październik wrzesień sierpień lipiec czerwiec maj kwiecień marzec luty styczeń
2008 --> grudzień listopad październik wrzesień sierpień lipiec czerwiec maj kwiecień marzec luty styczeń
2007 --> grudzień listopad październik wrzesień sierpień lipiec czerwiec maj kwiecień marzec luty styczeń
2006 --> grudzień listopad październik wrzesień sierpień lipiec czerwiec maj kwiecień marzec luty styczeń
2005 --> grudzień listopad październik wrzesień sierpień lipiec czerwiec maj kwiecień marzec luty styczeń
2004 --> grudzień listopad październik wrzesień sierpień lipiec czerwiec